Ἐτελεύτα μὲν δὴ Ἀλέξανδρος τῇ τετάρτῃ καὶδεκάτῃ καὶ ἑκατοστῇ Ὀλυμπιάδι ἐπὶ Ἡγησίου ἄρχοντος Ἀθήνησιν· ἐβίω δὲ δύο καὶ τριάκοντα ἔτη καὶτοῦ τρίτου μῆνας ἐπέλαβεν ὀκτώ͵ ὡς λέγει Ἀριστόβουλος· ἐβασίλευσε δὲ δώδεκα ἔτη καὶ τοὺς ὀκτὼτούτους μῆνας͵ τό τε σῶμα κάλλιστος καὶ φιλοπονώτατος καὶ ὀξύτατος γενόμενος καὶ τὴν γνώμην ἀνδρειότατος καὶ φιλοτιμότατος καὶ φιλοκινδυνότατος καὶ τοῦ θείου ἐπιμελέστατος· ἡδονῶν δὲ τῶν μὲν τοῦ σώματοςἐγκρατέστατος͵ τῶν δὲ τῆς γνώμης ἐπαίνου μόνουἀπληστότατος·
da altro libro
τη" δ' έπιούση μόγις έκκομισθήναι προς τα Ιερά και θϋσαι, και μηδέν μείον ϊτι παραγγέλλειν υπέρ του πλου τοις ήγεμόσιν. ες δε την ύστεραίαν κακώς ήδη έχοντα όμως θϋσαι τα τεταγμένα, παραγγεΐλαι δε τους μεν στρατηγούς διατρίβειν κατά την αύλήν, χιλιάρχας δε καί πεντακοσιάρχας προ των θυρών, ήδη δε παντάπασι πονήρως έχοντα διακομισθηναι εκ του παραδείσου ες τα βασίλεια, είσελθόντων δε των ηγεμόνων γνώναι μεν αυτούς, φωνήσαι δε μηδέν £τι, αλλά είναι αναυδον και την νύκτα πυρέσσειν κακώς και την ήμέραν, και την αλλην νύκτα και την ήμέραν. . Οδτως εν ταΐς έφημερίσι ταΐς βασιλείοις άναγέγραπται, καί επί τούτοις δ'τι οί στρατιώται έπόθησαν ίδεϊν αυτόν, οί μεν, ως ζώντα 'έτι ϊδοιεν, οι δε, ότι τε-θνηκέναι ήδη έξηγγέλλετο, έπικρύπτεσθαι δε αϋτοΰ έτόπαζον προς των σωματο φυλάκων τον θάνατον, ως eγωγε δοκώ- τους πολλούς <δέ> υπό πένθους καί πόθου του βασιλέως βιάσασθαι ίδεΐν 'Αλέξανδρον. τον δε αφωνον μεν είναι λέγουσι παραπορευομένης της στρατιάς, δεξιοϋσθαι δε ως εκάστους την τε κεφαλήν έπαίρον τα μόγις καί τοΓν όφθαλμοiν έπισημαίνοντa