Xenophon cum sollemne sacrificium perageret, e duobus filiis maiorem natu nomine Gryllum apud Mantineam in proelio cecidisse cognovit. Nec ideo institutum deorum cultum omittendum putavit, sed tantummodo coronam deponere contentus fuit. Quam ipsam percontatus quonam modo occidisset, ut audivit fortissime pugnantem interisse, capiti reposuit, numina, quibus sacrificabat, testatus maiorem se ex virtute fiii voluptatem quam ex morte amaritudinem sentire. Ne Anaxagoras quidem supprimendus est: audita namque morte filii: "Nihil mihi", inquit "inexspectatum aut novum nuntias: sciebam enim illum ex me mortalem natum esse". Has voces utilissimis praeceptis imbutas virtus mittit. Quas si quis efficaciter auribus receperit, non ignorabit ita liberos esse procreandos, ut meminerit his a rerum natura et accipiendi spiritus et reddendi eodem momento temporis legem dici, atque ut mori neminem, qui non vixerit, ita ne vivere aliquem quidem posse qui non sit moriturus. Ne Anaxagoras quidem supprimendus est: audita namque morte filii: "Nihil mihi", inquit "inexspectatum aut novum nuntias: sciebam enim illum ex me mortalem natum esse". Has voces utilissimis praeceptis imbutas virtus mittit. Quas si quis efficaciter auribus receperit, non ignorabit ita liberos esse procreandos, ut meminerit his a rerum natura et accipiendi spiritus et reddendi eodem momento temporis legem dici, atque ut mori neminem, qui non vixerit, ita ne vivere aliquem quidem posse qui non sit moriturus.

Senofonte, , mentre stava compiendo un sacrificio rituale, venne a sapere che il maggiore dei suoi figli, Grillo, era caduto nella battaglia di Mantinea: non per questo egli pensò di dover interrompere la già iniziata cerimonia sacra, ma si contentò di togliersi dal capo la corona. Ma quando, dopo aver chiesto in che modo fosse caduto, senti dire ch'era morto combattendo con gran valore, la ripose sulla testa, chiamando a testimoni gli dèi, ai quali sacrificava, di provare maggior piacere per il coraggio del figlio che amarezza per la sua morte. Neanche Anassagora è da passare sotto silenzio: venuto a sapere della morte del figlio, infatti disse: ‘Non mi riferisci alcunché di inatteso o di nuovo, giacché d’aver generato un mortale. La virtù suggerisce tali parole, pregne di utilissimi insegnamenti. Se uno efficacemente accoglierà alle orecchie tali cose, non ignorerà che i figli devono essere generati, per ricordare a questi la natura delle cose e lo spirito del ricevere e del ridare nello stesso momento che è detto legge e che nessuno muore, che non sarà vissuto, così che non puù vivere qualcuno che non sia sul punto di morire.