Rusticus ob duram operam in agro suo valde defatigatus erat. Statuit igitur in oppidum suum remeare: aratrum super asellum adligavit, deinde in asellum ascendit et equum praemisit. Sed asellus ob nimiam sarcinam conficere longam viam non potest Tum agricola descendit, aratrum super humerum suum posuit, rursusque in asellum ascendit et ei dixit: «Nunc recte ambulabis: non enim tu, sed ego aratrum porto».
Versione tratta da Poggio Bracciolini