Traditum est Romanos antiquissimis temporibus a regibus rectos esse. Reges autem dicuntur septem fuisse a Romulo, qui urbem condidisse traditur et qui filius Martis creditur, usque ad Tarquinium, qui postremus rex fuisse et ex urbe a populo pulsus esse narratur. Nam Romani sibi visi sunt crudeliore imperio opprimi, cum a filiis a Tarquinii regis, qui Superbus est appellatus, gravissima iniuria allata esset Lucretiae. Hanc nobilissimam mulierem fuisse narrant, quae, cum iussa esset libidini Sextii Tarquinii parere, noluit et, ne tantum dedecus ferret, sibi mortem conscivit. Cum ergo Romanis iniquum et turpe visum esset superbiam regis diutius tolerare, tumultum in urbe moverunt, in quo dicuntur ducti esse a Tarquinio Collatino, Lucretiae viro et a Iunio Bruto. Cum autem rex et euis filii ex urbe pulsi essent et Veios confugissent. Romae duo consules creati sunt, qui imperium unum annum obtinerent ne diutunitate potestas insolentior fieret. Primi consules fuerunt Collatinus et Brutus. Sed tam intolerabile Romanis nomen Tarquiniorum visum est ut paulo post etiam Tarquinius Collatinus ab urbe iussus sit.

Si tramanda che nei tempi più antichi i Romani fossero governati da re. Si dice poi che i re siano stati sette da Romolo, che si tramanda abbia fondato la città e che si crede figlio di Marte, fino a Tarquinio, che si narra sia stato l'ultimo re e che sia stato cacciato dalla città dal popolo. Infatti ai Romani sembrò di essere oppressi da un governo troppo crudele, quando fu fatto a Lucrezia un gravissimo affronto dai figli del re Tarquinio che fu chiamato il Superbo. Si narra che questa sia stata una nobilissima donna che, essendo stata obbligata ad accondiscendere alla libidine di Sesto Tarquinio, non volle e per non portare così grande disonore, si tolse la vita. Sembrando dunque ai Romani iniquo e turpe tollerare più a lungo la superbia del re, suscitaro un tumulto in città, nel quale si dice che fossero guidati da Tarquinio Collatino, marito di Lucrezia e da Giunio Bruto. Essendo poi il re ed i suoi figli stati cacciati dalla città ed essendosi rifugiati a Veio, furono creati a Roma due consoli che avessero per un solo anno il potere affinché per la lunghezza il potere non divenisse troppo insolente. Primi consoli furono Collatino e Bruto. Ma tanto intollerabile sembrò ai Romani il nome dei Tarquini che poco dopo anche Tarquinio Collatino fu espulso dalla città