Καὶ Κύρῳ δὲ μεγάλην τινὰ δοκῶ ἡμᾶς χάριν ὀφείλειν, ὅτι με αἰχμάλωτον γενομένην καὶ ἐξαιρεθεῖσαν αὑτῷ οὔτε ὡς δούλην ἠξίωσε κεκτῆσθαι οὔτε ὡς ἐλευθέραν ἐν ἀτίμῳ ὀνόματι, διεφύλαξε δὲ σοὶ ὥσπερ ἀδελφοῦ γυναῖκα λαβών. [8] Πρὸς δὲ καὶ ὅτε Αράσπας ἀπέστη αὐτοῦ ὁ ἐμὲ φυλάττων, ὑπεσχόμην αὐτῷ, εἴ με έάσειε πρὸς σὲ πέμψαι, ἥξειν αὐτῷ σὲ πολὺ Αράσπου ἄνδρα καὶ πιστότερον καὶ ἀμείνονα». [9] Ἡ μὲν ταῦτα εἶπεν· ὁ δὲ ᾽Αβραδάτας ἀγασθεὶς τοῖς λόγοις καὶ θιγὼν αὐτῆς τῆς κεφαλῆς ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπηύξατο «Ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ μέγιστε, δός μοι φανῆναι ἀξίῳ μὲν Πανθείας ἀνδρί, ἀξίῳ δὲ Κύρου φίλῳ τοῦ ἡμᾶς τιμήσαντος». Ταῦτ᾽ εἰπὼν κατὰ τὰς θύρας τοῦ ἁρματείου δίφρου ἀνέβαινεν ἐπὶ τὸ ἅρμα.
E a Ciro io credo che noi dobbiamo un grande favore, perché, essendo stata fatta prigioniera e avendo egli scelto me per sé, non ritenne degno di tenermi né come schiava né come donna libera in modo (lett nome) disonorevole, ma mi conservò per te, avendomi presa come moglie di un fratello ... (CONTINUA completa di analisi grammaticale)