Τυρω, η Σαλμωνεως θυγατηρ και Αλκιδικης, ηρα Ενιπεως του ποταμου και συνεχως φοιτωσα επι τα του ποταμου ρειθρα ωδυρετο. Ποσειδων δε ηκαζετο Ενιπει και συγκατεκλινετο αυτη. - δε επειδη ενεγγα κρυψα διδυμους παιδαι εκετιθει. Εκκεινενων δε των βρεφων και παρερχομενων ιποφορβων, ιππος προσαπτεται τη χηλη θατερου των βρεφων, ποιων πελιον μερος του προσωπου. Ο δε Ιπποφορβος, αναιρουμενος αμφοτερους τους παιδας, ετρεφε και τον μεν πελιομενον εκαλει Πελιαν, τον δε ετερον Νηλεα. Επει δε οι παιδες ετελειουντο, ανεγνωριζον την μητερα, και την μητρυιαν Σιδηρω απεκτεινον γιγονωσκοντες γαρ την μητηρα κακουμενην υπ'αυτης ωρμων επ'αυτην η δε Σιδηρω εφθανε καταφευγων εις το της ἑρας τεμενος, Πελιας δε επ'αυτων των βωμων αυτην κατεσφαζε.
Tiro, figlia di Salmoneo e Alcidice, allevata da Creteo, fratello di Salmoneo, innamoratasi del fiume Enipeo, piangeva sempre vagando ungo le sue rive. Allora Poseidone si rendeva simile a Enipeo, e si univa a lei: e lei dopo partoriti di nascosto due gemelli, li esponeva. Mentre giacevano così abbandonati, passano di lì per caso dei guardiani di cavalli, e una cavalla colpisce con lo zoccolo uno dei due gemelli, lasciandogli sul viso una macchia scura. Il guardiano di cavalli dopo aver preso i bambini e li allevava: e chiamava Pelia quello che aveva la macchia scura e l'altro Neleo. Quando diventavano grandi venivano a sapere chi era la loro vera madre e uccidevano la matrigna Sidero. Avendo infatti saputo che la madre aveva subito tanti tormenti da parte di questa. Sidero si rifugiava fuggendo verso il recinto di Era Pelia la sgozzava presso il suo (di Era) altare