Περσευς την δε κυνην τη κεφαλη επεθετο ταυτην εχων υπο αλλων ουχ εωρατο. Λαμβανων δε και παρα Ερμου αδαμντινην αρπην πετομενος εις τον Ωκεανον ηκε και κατελαμβανε τας Γοργονας κοιμωμενας. Ησαν δε αυται Σθενω, Ευρυαλη, Μεδουσα, μονη δε ην θητη Μεδουσα· επι την Μεδουσης κεφαλην Περσευς επεμπετο. Ειχον δε αι Γοργονες κεφαλας περισπειρωμενας φολισι δρακοντων οδοντας δε μεγαλους ως συων, και χειρας κἁλκας, και πτερυγας χρυσας, δί ων επετοντο, τους δε ορωντας λιθους εποιουν. Ο Περσευς ουν ετυγκἁνε εμπιπτων τοις Γοργοσικοιμωμεναις, κατευθυνουσης την χειρα Αθηνας· αποστρεφομενος και βλεπων εις ασπιδα κἁλκην, δί ης την οικονα της Γοργονος εβλεπεν, εκαρατομει Μεδουσαν.
Perseo si mise (indossò) sulla testa l'elmo, avendo questo, non veniva visto dagli altri. Dopo aver ricevuto da Ermes la falce d'acciaio, volando arrivò fino all'Oceano, e trovò le Gorgoni dormienti. Esse erano Steno, Euriale e Medusa, ma solo Medusa era mortale: quindi, Perseo si scagliava sopra la testa di di Medusa. Le gorgoni che al posto dei capelli avevano disseminati serpenti, enormi zanne come cinghiali, e mani di bronzo e ali d'oro, con le quali potevano volare, rendevano di pietra coloro che le guardavano. Perseo dunque assalì le Gorgoni mentre dormivano, mentre Atena guidava la sua mano: tenendo la testa girata e guardando nello scudo di bronzo attraverso il quale guardava l'immagine della Gorgone, recise la testa a Medusa.