Sero a nostris maioribus poetae vel cogniti vel recepti esse videntur. quamquam (Però) est in originibus Catonis solitos esse in epulis canere convivas ad tibicinem de clamorum hominum virtutibus. Honor tamen poetis non fuit. Nam in oratione eiusdem Catonis obicitur ut probrum(come una colpa)Marco Nobiliori quod (il fatto che)ille in provinciam secum poetas duxisset. Duxerat enim in Aetoliam, ut scimus, Ennium poetam. Cum igitur fere nullus honor esset poetis, minora studia poetarum fuerunt et, si qui in eo genere laudandi exstiterunt, non satis Graecorum gloriae responderunt. Honos alit artes omnesque gloria incenduntur ad studia; neglecta autem iacent ea quae parum laudis consequi putantur. Summa eruditio a Graecis sita esse censebatur in nervorum vocumque cantibus; ideo Epaminondas praeclare cecinisse dicitur Themistoclesque, cum in epulis recusasset lyram, habitus est indoctior. Ergo in Graecia musici floruerunt discebantque id omnes et qui cantum nesciebat non satis excultus putabatu

Sembra che i poeti siano stati conosciuti o ammessi dai nostri antenati tardi però si trova nelle origini di Catone che i commensali dei banchetti nel banchetto fossero soliti cantare con il flauto a proposito delle virtù degli uomini famosi. I poeti non ebbero tuttavia onore infatti nel discorso del medesimo Catone si rimprovera come infamia il fatto che quel Marco Nobiliore avesse condotto i poeti nella provincia Infatti come sappiamo aveva portato in Etolia il poeta Ennio. Non avendo di conseguenza i poeti nessun tributo di lode o ci furono meno opere letterarie poetiche e se anche alcuni apparivano lodevoli in quel genere non eguagliavano sufficientemente la gloria dei greci. L’onore mantiene le arti e tutti sono illuminati dalla gloria verso gli studi mentre rimangono tralasciate le cose che sono reputate da non seguire abbastanza con lode. Si reteneva da parte dei greci che la massima cultura fosse posta nei suoni delle corde e delle voci perciò si narra che Epaminonda cantasse in maniera magnifica e Temistocle fu considerato (assai=) piuttosto ignorante avendo rifiutato durante un banchetto la lira Perciò in Grecia i musici fiorirono e tutti imparavano questo e colui che non conosceva il canto non era ritenuto a sufficienza colto.

versione da altro libro