Έν τα ις στρατιαϊς ό σαλπιγκτής τούς στρατιώτας τη βυκάνη εις τήν μάχην έπισυνάγει. Σαλπιγκτής τις πολλάκις μέν τούς όπλίτας έπι τήν νίκην επάγει, άλλά δέ ποτε ύπό των πολέμιας στρατιάς στρατιωτών συλλαμβάνεται και προς τήν του στρατηλάτου σκηνήν άγεται. Ό δέ στρατηλάτης τοις στρατιώταις κελεύει τόν σαλπιγκτήν φονεύεσθαι, άλλ' ό δεσμώτης σαλπιγκτής ικετεύει: "Οϊμοι, μή κτεΤνε με μάτην ουδέποτε γάρ πολεμίους στρατιώτας σύν τη βυκάνη άποκτείνω. Ουδέν γάρ έχω, πλήν της βυκάνης". Ό δέ στρατηλάτης πρός τόν σαλπιγκτήν αποκρίνεται· "Δια τούτο αυτό άποκτείνω σε· σύ μέν γάρ ούκ έμπειρίαν έχεις της μάχης ουδέ τόλμαν, άλλ' δμως δέ τη βυκάνη τους στρατιώτας πρός μάχην εγείρεις. 'Άλλοι άλλοις όπλοις φονεύουσι· οί στρατιώται μαχαίραις τοις πολεμίοις θάνατον διδόασιν, άλλά και οί σαλπιγκταί τη βυκάνη τό αυτό ποιέουσιν".
Nelle spedizioni militari (negli eserciti) il trombettiere raduna i soldati con il corno verso la battaglia. Un (certo) trombettiere porta spesso gli opliti verso la vittoria, ma una volta viene catturato dai soldati dell'esercito nemico ed è portato alla tenda del comandante. Il comandante ordina ai soldati che il trombettiere venga ucciso, ma il trombettiere prigioniero supplica: "Ahimè, non uccidermi invano, infatti non uccido i soldati del nemico con il corno. Non ho nulla, infatti, eccetto il corno. " Il comandante risponde al trombettiere: " proprio per questo ti uccido: tu infatti non hai esperienza di battaglia né coraggio, ma con il corno inciti ugualmene i soldati alla battaglia. Gli uni con gli altri si uccidono con le armi: i soldati danno la morte ai nemici con le spade, ma anche i trombettieri con il corno fanno la stessa cosa.