Descrizione di un giardino
Longo Sofista versione greco
Ην δέ ό παράδεισος πάγκαλου τι χρήμα και κατά τους βασιλικούς, έκτέτατο μέν εις σταδίου μήκος, έπέκειτο δέ έν χώρω μετεώρω, τό εύρος έχων πλέθρων τεττάρων εϊκασεν άν τις αυτόν πεδίω μακρω. εΐχε δέ πάντα δένδρα, μηλέας, μυρρίνας, όχνας και ροιάς και συκήν και έλαίας. έτέρωθι άμπελος υψηλή έπέκειτο ταϊς μηλέαις και ταΤς όχναις περκάζουσα, καθάπερ περι του καρποϋ αύτας προσερίζουσα. τοσαύτα ήμερα, ήσαν δέ και κυπάριττοι και δάφναι και πλάτανοι κα'ι πίτυς· ταύταις πάσαις άντι τής αμπέλου κιττός έπέκειτο, και ό κόρυμβος αύτοϋ μέγας ών και μελαινόμενος βότρυν έμιμεΐτο.
In effetti il giardino era una vera meraviglia, degno di appartenere a un sovrano. Si estendeva per la lunghezza di uno stadio, in un luogo elevato, ed era largo quattro plettri: dava l'impressione di un lungo pianoro. Possedeva alberi di tutte le qualità: meli, mirti, peri, melograni, fichi e olivi; dalla parte opposta, un'alta vite che, carica di grappoli neri, si appoggiava sui meli e sui peri, quasi facendo a gara con essi per la bellezza dei frutti. Queste le piante coltivate; ma c'erano anche cipressi, allori, platani e pini, su cui si abbarbicava non una vigna, ma edera con corimbi così grandi e neri da risultare identici a grappoli d'uva.