'Ηρώτα ό Άμασις τον τών Αιθιόπων βασιλέα δηλούν βραχυλόγως τό πρεσβύτατον, και τό μέγιστον, και τό κάλλιστον, και τό α'ίσχιστον, και τό κοινότατον, και τό ώφελιμώτατον, και τό βλαβερώτατον, και τό ήδιστον, και τό αφυκτότατον, και τό ραστον. Ό δέ, πάντων τών συμβουλευτών του τυράννου άκουόντων, ούτως ήξίου άποκρίνεσθα ι «Τί τό πρεσβύτατον; Χρόνος. Τί τό μέγιστον; Κόσμος. Τί τό κάλλιστον; Φώς. Τί τό α'ίσχιστον; Πρώτον μέν τό ψεΰδεσθαι, δεύτερον δέ κακώς ποιέίν τούς εύεργετούντας. Τί τό κοινότατον; Θάνατος. Τί τό ώφελιμώτατον; Ό πιστός φίλος. Τί τό βλαβερώτατον; Πλούτος άνευ ύγιείας. Τί τό ήδιστον; Φιλειν καί φιλεισθαι. Τί τό αφυκτότατον; Αί τής Τύχης γνώμαι. Τί τό ραστον; Ηδονή». Πάντων έπαινούντων τά έπη τού βασιλέως, λέγουσι τον Άμασιν, βουλόμενον τιμάν τήν σοφίαν αυτού, στεφανούν τήν κεφαλήν έλαίας στεφάνω.
Chiedeva Amasi il re degli Etiopi di rivelare in modo conciso la cosa più vecchia, la più grande, la più bella, la più brutta, la più comune, la più utile, la più dolce, la più piacevole, la più imbarazzante e la più facile. Uno fra i consiglieri del tiranno che ascoltava, così riteneva giusto e rispondeva: "Qual è la cosa più vecchia? Il tempo. Quale la più grande? Il mondo. La più bella? La luce del sole. Quale la più brutta? Prima cosa mentire, la seconda trattale male un benefattore. Che cos'è la più comune? La morte. La più utile? Un amico fedele. La cosa più nociva? Un ricco senza salute. La cosa più dolce ? Amare e essere amati. La cosa più inevitabile? Le volontà della sorte/ i risvolti della fortuna. La cosa più facile? Il piacere. Elogiando tutti i versi del re, dicono che Amasi volendo premiare la saggezza di quello, gli incoronava la testa con una corona d'ulivo