Romanorum quintus rex, Ancus Martius, paci semper studuit, cummitissimae naturae esset. Ut tamen gloriae suae et regni saluti caveret, bellum finitimis intulit et in Romanorum potestatem redegit eam regionem, quae inter Urbem et mare est. Principibus victis Romanam civitatem largitus est et eis sedem constituit in Aventino, quem adiunxit quattuor collibus, ex quibus antea Urbs constabat. Etiam in Tiberi pontem aedificavit, qui Aventinum Ianiculo monti adiungeret et dexteram ripam fluminis ingenti opere munivit ut Urbi contra Etruscos, qui opibus Romanorum invidebant, munimento esset, Cui munitioni operam dedit tanta sollertia et diligentia ut hostibus ingentem terrorem iniecerit et omnem spem victoriae ademerit.

Il quinto re dei Romani, Anco Marzio, desiderò sempre la pace, essendo di animo molto mite.
Tuttavia per far fronte alla sua gloria e all'incolumità del regno, portò guerra ai popoli limitrofi e ricondusse sotto il controllo dei Romani quella regione, che è tra la città e il mare. Concesse ai signori vinti la cittadinanza romana e destinò per loro una sede sull’Aventino, che aggiunse ai quattro colli, di cui prima era formata Roma. Costruì anche un ponte sul Tevere, che congiungesse l'Aventino con il monte Gianicolo e fortificò la riva destra del fiume con un'ingente opera affinché fosse di protezione a Roma contro gli Etruschi, che invidiavano le ricchezze dei Romani. A questa fortificazione diede opera con tanta solerzia e diligenza che infuse grande terrore ai nemici e eliminò ogni speranza di vittoria.