Bello punico secundo, quo dux Carthaginiensium Hannibal post magnitudinem nominis Romani Italiae opes maxime adtrivěrat, Massinissa rex Numidarum in amicitiam receptus a P. Scipione, cui postea Africano cognomen ex virtute fuit, multa et praeclara rei militaris facinora fecerat. Ob quae, , victis Carthaginiensibus et capto Syface, cuius in Africa magnum atque late imperium valuit, populus Romanus quascumque urbes et agros manu cepěrat regi dono dedit. Igitur amicitia Massinissae bona atque honesta nobis permansit. Sed imperii vitaeque eius finis idem fuit. Dein Micipsa filius regnum solus obtinuit, Mastanabale et Gulussa fratribus morbo absumptis. Is Adherbalem et Hiempsalem ex sese genuit. Iugurtamque, filium Mastanabalis fratris, quem Massinissa, quod ortus ex concubina erat, privatum dereliquerat, eodem cultu quo liberos suos domi habuit.
Nella seconda guerra punica, in cui Annibale il condottiero dei cartaginesi dopo la grandezza del nome romano aveva massimamente indebolito le risorse dell'Italia, il Re dei Numidi Massinissa ricevuto in amicizia da P.Scipione, che poi per il valore ebbe il soprannome di Africano (dat di possesso), aveva compiuto molte ed illustri imprese d'arte militare. Per tali motivazioni, vinti i Cartaginesi e catturato Siface, di cui il potere in Africa era grande e di larga estensione, il popolo romano diede in dono al re qualunque città e campo avesse conquistato con mano. Dunque l'amicizia di Massinissa perdurò per noi (rimase a noi) buona ed onesta. Ma la fine dell'impero e della vita di costui fu la stessa. Poi il figlio Micipsa ottenne da solo il regno, dato che i fratelli Mastanabale e Gulussa erano stati presi da una malattia. Costui generò da lui stesso Aderbale e Iempsale. E ebbe in casa con lo stesso modo d'essere in cui ebbe i suoi figli Giugurta figlio del fratello Mastanabale, che Massinissa, dato che era nato da una concubina, aveva lasciato come privato.
(By Maria D. )