Numa Pompilius, quo nullum Romanorum regem clariorem fuisse constat, astutia usus est ut civium effrenatos mores compesceret atque pietatem erga deos restitueret. apud oppidum Ariciam, haud longe ab urbe Roma, nemus erat sacrum Dianae, ibique specus olim fuit et fons aquae frigidae. Illuc Numa nocturno tempore adibat atque, omnibus remotis, in specu ingrediebatur atque tempus de undustria terebat, cum imnes interim, qui regem expectabant, essent metu ac veneratione perfusi. Illinc egrediens Numa de rei publicae statu simulabat se tractavisse cum Nympha Egeria Camenisque, quibus rex locum ipsum consecraverat. Ita factum est ut ipse dissolutos mores coerceret atque plebs, terrore metuque perculsa, maiorum religionem coleret.

Numa Pompilio, da cui risulta che non ci fu nessun re dei romani più brillante, si servì dell'astuzia per imprigionare gli sregolati costumi dei cittadini e restituire il rispetto verso gli dei. Presso la città di Arriccia, non lontano dalla città di Roma, c'era un bosco sacro a Diana, e dove un tempo ci fu una grotta e una fonte d'acqua fresca. Numa si avvicinava di notte verso quel luogo e, tutti lontani, entrava nella caverna e perdeva tempo di proposito, quandoinvece tutti quelli, che aspettavano il re, ebbero paura e furono invasi da venerazione. Uscendo da quel luogo Numa fingeva di trattare dello Stato con la ninfa Egeria e con le Camene, a cui il re consacrato lo stesso luogo. Così si fece in modo che lui stesso mettesse a freno gli sregolati costumi e la plebe, rispettasse la religione degli antenati.