Hasdrubal, postquam animadvertit exiguum Romanum exercitum in castris esse et spem omnem Romanorum in Celtiberorum auxiliis esse, peritus omnis barbaricae perfidiae, cum utraque castra plena Hispanorum essent, per occulta conloquia paciscitur magna mercede cum Celtiberorum principibus ut copias inde abducant. Nec Celtiberis facinus illud atrox visum est, praesertim cum merces quod eis promittebatur magna esset: ita facile  ducibus ac multitudini persuasum est. Simul ne metus quidem ab Romanis erat, quia illi pauci. Id quidem monet semper cavendum Romanis ducibus esse ab hostium perfidia. Haec exempla vere pro documentis habenda sunt ne duces Romani externis copiis credant plus quam suis viribus. (Versione tratta da Livio) ###

Asdrubale, (utilizzo del presente storico) dopo che si accorse che l'esiguo esercito romano era nell'accampamento e che ogni speranza dei Romani era nelle truppe ausiliarie dei celtiberi, esperto di ogni barbaria perfidia, essendo pieni di spagnoli entrambi gli accampamenti, tramite colloqui segreti si accordò per mezzo di un grande compenso con i più ragguardevoli dei Celtiberi per portar via le truppe da lì.

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI