Romanus senatus, quia in urbe gravis pestilentia saeviebat, oraculi monitu, decem  legatos cum Quinto Ogulnio ad Aesculapii templum in Graeciam miserunt ut dei effigiem in Italiam deportarent et finem rebus adversis facerent. In templo apud Epidaurum urbem ingens simulacrum Aesculapii erat, mirae speciae. Cum legati Romanorum in templum intraverunt, ad simulacrum dei anguis, venerabilis potius quam horribilis speciei, venit et postea cum simulacro in navem ascendit et apud tabernaculum Ogulnii stetit. Ut navis ad Tiberim pervenit, anguis in proximam Tiberinam insulam desiluit et ibi per multos dies immobilis iacuit. Cum aedem senatus Romanus Aesculapio dedicavisset, pestilentis perniciei exitus fuit.

Il senato romano, poiché nella città si accaniva una crudele pestilenza, dietro presagio di  un oracolo, inviarono dieci messi in Grecia con Quinto Ogulnio al tempio di Esculapio per trasferire (prop. finale = affinchè trasferisseo) in Italia la statua del dio e per porre (affinchè ponessero) fine alle avversità (rebus adversis). Nel tempio presso la città di Epidauro si trovava una enorme statua di Esculapio, dall'aspetto meraviglioso. Quando gli inviati dei Romani entrarono nel tempio, un serpente, degno di rispetto più che di aspetto orribile, venne alla statua del dio e successivamente salì sulla nave insieme alla statua e restò immobile vicino alla cabina di Ogulnio. Quando la nave arrivò al Tevere, il serpente saltò giù nella vicina isola Tiberina ed li rimase immobile per molti giorni. Appena il Senato romano ebbe dedicato un altare ad Esculapio si verificò (fuit)la fine della pestilenza.

Altra versione per questo stesso argomento