Sed in novo et - si verum fateri volumus - precario imperio adhuc iugum eius rigida cervice subeuntibus barbaris tempore, milites, opus est, dum mitioribus ingeniis imbuuntur et efferatos melior consuetudo permulcet. Fruges quoque maturitatem stato tempore expectant: adeo etiam illa sensus omnis expertia tamen sua lege mitescunt. Quid? Creditis tot gentes alterius imperio ac nomine adsuetas, non sacris, non moribus, non commercio linguae nobiscum cohaerentes eodem proelio domitas esse, quo victae sunt? Vestris armis continentur, non suis moribus, et qui praesentes metuunt, in absentia hostes erunt. Cum feris bestiis res est, quas captas et inclusas, quia ipsarum natura non potest, longior dies mitigat. Proinde aut, quae cepimus, omittenda sunt aut, quae non habemus, occupanda. Sicut in corporibus aegris, milites, nihil, quod nociturum est, medici relinquunt, sic nos quicquid obstat imperio recidamus. Parva saepe scintilla contempta magnum excitavit incendium. Nihil tuto in hoste despicitur: quem sprevěris valentiorem neglegentia facias. ###

Ma in un nuovo e - se veramente vogliamo dirla tutta - (confessare) - in un impero precario insinuando ancora i Barbari il giogo sul rigido collo di questo, soldati, occorre del tempo, per tutta la durata in cui vengono forgiati a ingegni più miti e la migliore consuetudine lenisce i selvaggi. Anche i frutti attendono la maturazione a tempo debito: anche quelle cose prive di ogni sensazione tuttavia si mitigano tanto grazie alla loro legge. Cosa? Credete che tante genti abituate al potere e al nome di un altro, che non unendosi con noi né mediante le cerimonie sacre, né mediante i costumi, né mediante la pratica della lingua possano essere dominate con la stessa battaglia, ...(CONTINUA)

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI