Cineas philosophus amicus regis Pyrrhi erat, magnaque apud eum gratia valebat. Dicere solebat pyrrhus se plures urbes Cinea eloquentia quam armorum vi expugnavisse. Cineas tamen regis cupiditatem non probabat. Olim in sermone Pyrrhus consilia sua Cineae aperuit, dixitque se statuisse Italiam sub suam dicionem redigere. Tum Cineas quaesivit: "postquam Romanos superaveris quid agere destinas, o rex?". "Italiae vicina est Sicilia, " inquit Pyrrhus, " ac puto equidem haud difficile esse eam quoque armis occupare". Tum Cineas: "cum Siciliam occupaveris, quid postea ages?". Rex, qui nondum Cineae mentem perspexerat: "in Africam ", inquit, " traiciere mihi in animo est, inde in Hispaniam, deincepsque in ceteras Europae terras". Pergit Cineas: "quid deinde, o rex?". tum denique: "mi Cinea, "inquit Pyrrhus, "nos dabimus quieti dulcique otio et lautis conviviis cum amicis". "Cur", quaesivit Cineas, "nos quieti dulcique otio iam nunc non damus, cum nec divitiae nec turbae amicorum tibi desint? Quibus verbis doluit Pyrrhus, attamen bellum instruere non intermisit.

Pirro soleva dire che aveva espugnato molte città piu con l'eloquenza di Cinea che con la forza delle armi. Cinea tuttavia non approvava la brama di potere del re. Una volta durante un discorso Pirro rivelò i suoi piani a Cinea, e disse che aveva deciso di ridurre l'Italia sotto il suo potere. Allora Cinea domandò: "dopo che avrai superato i Romani, cosa decidi di fare, re?". La Sicilia è vicina all'Italia" disse Pirro, "e ritengo che certamente non sia difficile occuparla anche con le armi". Allora Cinea (rispose): "quando avrai occupato la Sicilia, che cosa farai dopo?". II re, che non aveva compreso ancora l'intento di Cinea: "in Africa", disse, " ho intenzione [lett. A me è nell'animo] di giungere, poi in Spagna e poi nelle altre terre dell'Europa. Cinea continuò: "che cosa poi, re?". allora infine "Cinea mio" disse Pirro "noi ci daremo alla quiete e al bere, all'ozio ed a lauti banchetti con gli amici". "Perché" chiese Cinea " non ci diamo già ora al bere, all'ozio e ai banchetti con gli amici, poiché non ti manca né ricchezze né moltitudine di amici? A quelle parole, Pirro si rammaricò però non si fermò dal preparare la guerra.