Olim aestivo tempore viator diu processerat; quia itineris labore atque solis nimio aestu fessus erat, ad proceram platanum, in parvi lacus ripa sitam, contenderat et in frondium viridium umbra accubuerat. Fessis artubus recreatis, ad platani comam oculos intendit, quia arboris fructus quaerebat; sed tantum folia vidit e dixit: «Arbor sterilis, fructibus cares: hominibus animalibusque inutilis es!». Tum platanus respondit: «Valde ingratus es et iniquis verbis benefi cium meum rependis, quod nunc in frondium mearum umbra iaces atque corpus tuum rursus viribus plenum est. Verum est: fructus non gigno, sed tamen densa umbra mea omnibus magnam et gratam utilitatem praebet!».

Una volta nella stagione estiva un viandante aveva camminato a lungo; dato che era spossato dalla fatica del viaggio e dal calore eccessivo del sole si era diretto presso un alto platano, situato sulla riva di un laghetto (piccolo lago) e si era sdraiato all'ombra delle verdi fronde. Rigenerati gli arti spossati, pose lo sguardo verso la chioma del platano, perché cercava i frutti dell'albero; ma vide soltanto le foglie e disse: "Albero sterile, manchi di frutti: sei inutile agli uomini e agli animali". Allora il platano rispose: "Sei molto ingrato e ricambi il mio beneficio, cioè che ora giaci all'ombra delle mie fronde e il tuo corpo è di nuovo pieno di forze, con parole ingiuste. È vero: non produco frutti, ma tuttavia la mia fitta ombra offre a tutti una grande e gradita utilità".
(By Maria D. )