Urbis Carthaginis cives animosi nautae, providi mercatores et industrii agricolae erant et magnas divitias cumulabant. Sed Carthaginiensibus maesta sors fuit. Postquam inter Romam et Carthaginem acria bella exarserunt, per multos annos terra marique proelia cruentaverunt. Secundo bello Punico Hannĭbal, Poenorum dux, quod cupiebat Romanum imperium delere, per Alpes in Italiam venit et cruentis pugnis saepe Romanos superavit, qui tamen non desierunt firmo animo hosti resistere. Immo Romani Scipionem strenuum ducem in Africam miserunt, qui dira pugna apud urbem Zamam hostium copias profligavit fi nemque bello imposuit. Postea, tertio bello Punico, Scipio Aemilianus Romanarum militiarum summum imperium obtinuit, in Africam legiones traduxit et mox Carthaginis defensiones fregit: urbs expugnata est, universa aedifi cia solo aequata sunt et captivorum magnus numerus Romam in servitutem abductus est. Hodie urbis Carthaginis, quondam floridae et validae, nihil manet, nisi pauca vestigia.
I cittadini della città di Cartagine erano coraggiosi marinai, previdenti mercanti e ingegnosi agricoltori e accumulavano grandi ricchezze. Ma i Cartaginesi ebbero una triste sorte. Dopo che tra Roma e Cartagine divamparono violente guerre, per molti anni le battaglie bagnarono di sangue per terra e per mare. Durante la seconda guerra punica Annibale, condottiero dei Cartaginesi, dato che desiderava distruggere l'impero romano, giunse attraverso le Alpi in Italia e superò spesso i Romani in cruente battaglie, i quali tuttavia non smisero di resistere con animo fermo il nemico. Anzi i Romani inviarono in Africa il valoroso condottiero Scipione, il quale sconfisse le truppe dei nemici nella terribile battaglia presso Zama e impose fine alla guerra. Poi, nella Terza Guerra Punica, Scipione emiliano ottenne il sommo potere delle milizie romane, trasportò le legioni in Africa e poi abbatté le difese di Cartagine: la città fu espugnata, tutti quanti gli edifici furono rasi al suolo e fu condotto un gran numero di prigionieri in schiavitù a Roma. Oggi della città di Cartagine, un tempo solida e forte, non resta nulla, tranne poche impronte.
(By Maria D. )