Imperator Augustus, cum inter Germanos gravis seditio orta esset, P. Quintilium Varum cum tribus legionibus in Germaniam misit ut rebellionem sedaret. Sed Germani, cum comperissent Romanorum legiones per silvam Teotuburgiensem transituras esse, eis insidias paraverunt. Ubi Varus, qui nulum dolum suspicabatur, in silvam ingressus est. Germani ab Arminio ducti, Romanorum milites aggressi sunt, qui longo itinere defatigati, quamvis strenue pugnarent, omnes caesi aut capti sunt. Varus ipse, caedem suorum videns, sua manu se interemit. Cum Romam cladis nuntius pervenit, imperator Augustus interitum suarum legionum graviter conquestus est. Tradunt, eum, dolorem amentem, illis diebus saepe exclamavisse: "Vare, Vare, redde mihi legiones!" Postea Augustus, ut illam caedem ulcisceretur, in Germaniam altas legiones misit, quae Germanorum copias profligaverunt atque Arminium ipsum interfecerunt.

L'imperatore Augusto, quando nacque una grave insurrezione tra i Germani, inviò in Germania P. Quinto Varo, con tre legioni per sedare la ribellione. Ma i Germani, quando vennero a conoscenza (del fatto che) le legioni dei Romani stavano per passare attraverso la foresta di Teotoburgo prepararono loro un agguato (insidiae, insediarum). Quando Varo, che non sospettava alcun inganno, entrò nella foresta, i Germani guidati da Arminio, aggredirono i soldati dei Romani, che affaticati da un lungo viaggio, per quanto combattessero valorosamente, caddero tutti o furono catturati. Lo stesso Varo, vedendo la strage dei suoi, si uccise di propria mano (si suicidò). Quando la notizia della strage giunse a Roma, l'imperatore Agusto la caduta delle sue legioni si dolse profondamente. Raccondano che lui, pazzo di dolore, in quei giorni esclamasse: "Varo, Varo, rendimi le legioni!" Dopo, Augusto per vendicarsi di quella strage, inviò in Germania altre legioni, che annientarono le truppe dei Germani ed uccisero lo stesso Arminio.