Caesar, cum adhuc in Gallia detineretur, ne imperfecto bello discederet, a senatu postulavit ut sibi liceret, quamvis absenti, secundum consulatum petere; quod ei a senatu est negatum. Ea re iratus, Caesar in Italiam rediit armis iniuriam acceptam vindicaturus et, plurimis urbibus occupatis, Brundusium contendit, quo Pompeius consulesque confugerant. Tunc summae audaciae facinus Caesar edidit: a Brundusio Dyrrachium inter oppositas classes, gravissima hieme, solus mare transiit: nam, cum non pervenissent copiae quas se subsequi iusserat, morae impatiens, castris noctu solus egreditur et clam naviculam conscendit, obvoluto capite ne agnosceretur. Quod mare, vento adverso vehementer flante, intumescebat, Caesar tamen in altum protinus dirigi navigium iubet; cumque gubernator, paene obrůtus fluctibus, adversae tempestati cessurus esset atque vitae suae timeret, "Quid times? - inquit - Caesarem vehis" (Versione tratta da Lhomond). ###
Cesare, mentre ancora si tratteneva in Gallia per non riuscire sconfitto nella guerra incompiuta, chiese al senato di avere il permesso, benché fosse assente, di chiedere il secondo consolato; ciò gli fu negato dal senato. Adirato per quel fatto, Cesare fece ritorno in Italia, per vendicare con le armi, l'oltraggio ricevuto e, occupate tantissime città (abl ass), andò a Brindisi, nella quale si erano rifugiati Pompeo e i consoli...(CONTINUA)
Parte I - LA TRADUZIONE CONTINUA QUI