Οι λακεδαιμονιοι εσπουδαζον και περι τα μελη και τας ωδας ουδεν ηττον κεντρον δ'ειχε ταυτα εγερτικον θυμου και φρονηματος και παραστατικον ορμης ενθουσιωδους και πρακτικης. Και η λεξις ην αφελης και αθρυπτος· ουδεν δ'ετερον ειχεν η επαινους των γεννικως ζυσαντων και υπερ της Σπαρτης αποθανοντων και ευδαιμονιζομενων και ψογους των τρεσαντων ως αλγεινον και κακοδαιμονα βιουντων βιον, επαγχελιαν τε και μεγαλαυχιαν προς αρετην πρεπουσαν ταις ηλικιαις