Ut scias autem non esse sanos quos ira possedit, ipsum illorum habitum intuere; nam ut furentium certa indicia sunt audax et minax vultus, tristis frons, torva facies, citatus gradus, inquietae manus, color versus, crebra et vehementius acta suspiria, ita irascentium eadem signa sunt: flagrant ac micant oculi, multus ore toto rubor exaestuante ab imis praecordiis sanguine, labra quatiuntur, dentes comprimuntur, horrent ac surriguntur capilli, spiritus coactus ac stridens, articulorum se ipsos torquentium sonus, gemitus mugitusque et parum explanatis vocibus sermo praeruptus et conplosae saepius manus et pulsata humus pedibus et totum concitum corpus magnasque irae minas agens, foeda visu et horrenda facies depravantium se atque intumescentium -- nescias utrum magis detestabile vitium sit an deforme.
Perché tu sappia che sono dissennati quelli che l’ira possiede, osserva bene il loro atteggiamento: come infatti sono sicuri sintomi l’espressione risoluta e minacciosa dei pazzi, la fronte corrucciata, la faccia scura, il passo concitato, le mani irrequiete, il colorito alterato, i respiri compiuti frequenti e più affannosamente, tali e medesimi sono i sintomi di quelli che si irritano: gli occhi ardono e lampeggiano, il viso si copre di rossore per il rifluire di sangue dal fondo dei precordi, le labbra tremano, i denti si serrano, i capelli si alzano e diventano ispidi, il respiro diventa forzato e rumoroso, le articolazioni schioccano tormentandosi, i gemiti e i muggiti si intercalano in un parlare che inciampa in voci mozze, le mani battono più di continuo e i piedi percuotono la terra, il corpo è tutto eccitato e "scagliante grandi minacce d’ira", l’aspetto orribile a vedersi e orrendo di quelli che deformano il proprio viso e si gonfiano di collera – tu non sai se sia il vizio più detestabile o forse deforme.