Atena esercizi 1 pagina 382 numero 1
Σφῆκες ποτε καί πέρδικες δίψει συνεχόμενοι ἧκον πρός γεωργόν και παρά αυτοῦ ποτόν ᾓτουν, έπαγγελλόμεναι άντι τοῦ ὒδατος ώφέλιμα ἒργα· οί μέν πέρδικες οὒτως ύπισχνοῦνται· «Έθέλομεν περισκάπτειν τάς αμπέλους καί τούς βότρυας εύπρεπεῖς ποιεῖν». Αί δέ σφῆκες ύπισχνοῦνται· «Κύκλῳ περιστᾶσαι τοῖς κέντροις τούς κλέπτας έθέλομεν άπωθεῖν». Καί ό γεωργός, καταφρονῶν τῶν έπαγγελλο-μένων ὐπό τῶν άπορούντων, άπεκρίνετο· «Άλλ’ ἒμοιγέ είσι δύο βόες, οϊτινες μηδέν μοι κατεπαγγελλόμενοι πάντα ποιοΰσιν τοιγαροῦν άμεινόν έστιν τό ποτόν παρασχεῖν αὐτοῖς τοῖς βουσί ἢ ύμῖν». Πρός ἃνδρα άχάριστον ό λόγος εὒκαιρος.
Una volta vespe e pernici afflitti dalla sete si recavano da un contadino e gli chiedevano acqua, promettendo in cambio dell’acqua lavori utili; mentre le pernici prometto così: «Possiamo scavare attorno alle viti e rendere belli i grappoli d’uva». Le vespe, invece, promettono: «Possiamo stare attorno respingere i ladri con i pungiglioni». E il contadino, poiché non si da pensiero delle cose promesse da quelle che erano bisognose, rispondeva: «Ma io ho due buoi che non facendo promesse fanno tutte queste cose; di conseguenza è meglio dare da bere agli stessi buoi che a voi». Discorso appropriato per l’uomo ingrato.