Ellenisti pagina 102 numero 1
Φαβιος Μαξιμος Αννιβα μαχεσθαι μη βουλομενος αλλα τριβειν χρονω την δυναμιν αυτου και χρηματων ενδεα και σιτωιων ουσαν επεκολουΘει δια των τραχεων και ορεινων αντιπαρεξιων καταγελωντων δε των πολλων και παιδαγωγον Αννιβα καλουντων μικρα φροντιζων εχητο τοις αυτου λογισμοις και προς τους φιλους ελεγεν οτι τον σκωμματα φοβουμενον και λοιδοριας δειλοτερν ηγειται του φευγοντς τους πολεμιους. Επει δε του συναρχοντος Μινουκιου καταβαλοντος τινας των πολεμιων πολυς ην λογος ως ανδρος αξιον της Ρωμης, μαλλον εφη την ευτυχιαν η την ατυχιαν τον ΜΙινουκιου φοβεισθαι. Και μετα μικρον ενεδρα του Μινουκιου περιπεσοντος και κινδυνευοντος απολεσθαι μετα της εαυτου δυναμεως Φαβιος επιβοηθησαν των τε πολεμιων Πολλους διεφθειρε κακεινον εσωσεν. Ο μεν ουν Αννιβας ειπε προς τους φιλους "Ου πολλακις εγω προυλεγον ημιν την επι των ορων νεφελην οτι χειμασει ποτε εφ' ημας; "