Verso Itaca pagina 31 numero 16
Τάνταλος, ό της Λυδίας δεσπότης, των ανθρώπων διαφέρει πλούτο τε και δόξη. Ό δέ μάλιστα υπό των θεών στέργεται και πολλάκις επί τά των θεών συμπόσια παρακαλείται. Άλλα Τάνταλος τά μέν τών θεών μυστήρια τοις άνθρώποις άποφαίνει, τήν δέ άμβροσίαν, τήν τών θεών τροφήν, κλέπτει και επί γήν τοις βροτοΐς προσφέρει. Διά τήν ύπερηφανίαν ό Τάνταλος έν τω "Αιδου κολάζεται* έν λίμνη εστί και πέτραν υπέρ της κεφαλής έχει. Ό δέ, ότε τή όίψη πιέζεται και πίνειν θέλει, τό ύδίορ ευθύς άπαλλάττεται, δτε δέ τον λιμόν πάσχει και καρπόν έκ δένδρου δρέπειν βούλεται, οί κλάδοι σύν τοις καρποΐς μετεωρίζονται μέχρι τών νεφελών ύπ' ανέμων. Οϋτως ό Τάνταλος όίκην υπέχει διά τήν εύεργεσίαν και εύνοιαν προς τούς ανθρώπους.