Κατεμαθομεν Κυρου και αλλο μηχανημα προς το μεγεθος της αρχης, εξ ου ταχεως ησθανετο και τα παμπολυ απεχοντα οπως εχοι. Σκεψαμενος γαρ ποσην αν οδον ιππος κατανυτοι της ημερας ελαυνομενος ωστε διαρκειν, εποιησατο ιππωνας τοσουτον διαλειποντας και ιππους εν αυτοις κατεστησε και τους επιμελομενους τουτων, και ανδρα εφ' εκαστω των τοπων εταξε τον επιτηδειον παραδεχεσθαι τα φερομενα γραμματα και παραδιδοναι και παραλαμβανειν τους απειρηκοτας ιππους και ανθρωπους και αλλους πεμπειν νεαλεις· εστι δ' οτε ουδε τας νυκτας φασιν ιστασθαι ταυτην την πορειαν, αλλα τω ημερινω αγγελω τον νυκτερινον διαδεχεσθαι. Τουτων δε ουτω γιγνομενων, φασι τινες θαττον των γερανων την πορειαν ταυτην ανυτειν ει δε τουτο ψευδονται, αλλ' οτι γε των ανθρωπινων πεζη πορειων αυτη ταχιστη, τουτο ευδηλον. Αγαθον δε ως ταχιστα εκαστον αισθανομενον ως ταχιστα επιμελεισθαι.
conosciamo anche un altro espediente di Ciro per fare fronte alla grandezza dell'impero, grazie al quale rapidamente veniva sapere quale fosse la situazione persino in luoghi molto lontani. Osservata quanta strada poteva percorrere in un giorno un cavallo spronato fino al limite della resistenza fece costruire delle stazioni di cavalli ad eguale distanza e collocò in queste dei cavalli e degli uomini che se ne prendessero cura, inoltre a ciascuno di questi posti prepose un uomo adatto a ricevere le lettere che venivano portate e a consegnarle e ad accogliere i cavalli e gli uomini stanchi e a mandarne altri freschi. Dicono che questo viaggio talora non si fermasse neppure durante le notti ma che al messaggero del giorno successivo succedesse il messaggero della notte. Con quest'organizzazione, dicono alcuni che compiono il viaggio più velocemente delle gru.