Πηλεὺς καὶ Θέτις ἐν τοῖς γάμοις ἀγαθὰς ἐλπίδας εἶχον. Διὸ τῆς Φθίας κατοίκους ὡς καὶ τοὺς θεοὺς ἐδέχοντο εν τοις βασιλικοις δωμασι, πλὴν τῆς ῎Εριδος. Προσέρχονται οὖν οἱ μὲν θεοὶ εἰς τὸ δῶμα, ὴ δ’ ῎Ερις ὀργίζεται καὶ ἐν μέσῳ τῷ δώματι μῆλον ῥίπτει. Επιγραφὴ δ’ ἐπ’ αὐτοῦ ἦν « τῆ καλλίστη ». Εν ταῖς θεαῖς ἦσαν ἡ ῞Ηρα, ἡ Ἀθηνᾶ και η Ἀφροδιτη. ἡ μὲν ῞Ηρα τῆ σεμνότητι τῶν ἄλλων διέφερεν, ἡ Ἀθηνᾶ τῆ σοφίᾳ καὶ, ἡ δ’ Ἀφροδίτη τῇ τοῦ σώματος χάριτι. Αι δ'ουν θεαι περὶ τοῦ μήλου ἤριζον η δ'ερις τελευτα οτε Πάριδι τῷ τοῦ Πριάμου ἐπιτρέπουσι τὴν κρίσιν. O δὲ Παρις θαυμαζει μὲν τῆς ῞Ηρας τὸ σχῆμα καὶ τῆς Ἀθηνᾶς τὴν ἀσπίδα τε και την αιγιδα προσφερει δε το μυλον τη Αφροδιτη