At quem ad modum me coarguerit homo acutus, recordamini. 'Caesare interfecto', inquit, 'statim cruentum alte extollens Brutus pugionem Ciceronem nominatim exclamavit atque ei recuperatam libertatem est gratulatus'. Cur mihi potissimum? quia sciebam? Vide, ne illa causa fuerit adpellandi mei, quod, cum rem gessisset consimilem rebus iis, quas ipse gesseram, me potissimum testatus est se aemulum mearum laudium extitisse. Tu autem, omnium stultissime, non intellegis, si, id quod me arguis, voluisse interfici Caesarem crimen sit, etiam laetatum esse morte Caesaris crimen esse? Quid enim interest inter suasorem facti et probatorem? aut quid refert, utrum voluerim fieri an gaudeam factum? Ecquis est igitur exceptis iis, qui illum regnare gaudebant, qui illud aut fieri noluerit aut factum improbarit? Omnes ergo in culpa. Etenim omnes boni, quantum in ipsis fuit, Caesarem occiderunt; aliis consilium, aliis animus, aliis occasio defuit, voluntas nemini.

Traduzione letterale

Ma ricordate in quale modo quest'uomo pungente avrebbe dimostrato la mia colpevolezza: "Ucciso Cesare" disse "Bruto, immediatamente levando alto il pugnale insanguinato, esplicitamente chiamò a voce alta Cicerone e lo ringraziò per la riconquistata libertà." Perché (si rivolse) soprattutto a me? Perchè capivo? Vedi se non ci fosse stata quella ragione per appellarmi  se non il fatto che egli, dopo aver compiuta un'azione simile che io stesso avevo sostenuto, ha dimostrato principalmente a me che apparisse evidente che lui era emulo delle mie azioni gloriose. Tu poi il più stolto di tutti non capisci che, se ciò che mi rimproveri, cioè che sia un crimine l'avere voluto uccidere Cesare, deve essere un crimine anche essere felice per la morte di Cesare? Tra i consiglieri infatti cosa interessa chi ha eseguito i fatti o il sostenitore? E Cosa importa delle due cose, che io abbia desiderato che accadesse o che io abbia gioito del fatto? E dunque, eccettuato te e quelli che si compiacevano che egli regnasse, c'è un uomo o che non abbia desiderato che il colpo fosse inflitto, o che l'abbia disapprovato? Tutti quindi sono in colpa: perché tutti i buoni, per quanto hanno potuto, uccisero Cesare. Ad altri mancò il pensiero, ad altri il coraggio, ad altri l'opportunità, a nessuno la volontà.