Religione persiana
Versione greco Erodoto traduzione libro La lingua dei greci
Ως δε λογους τε πλεους εγγινεσθαι και τινα και σκωψαι μιν και ες γελωτα προαγαγεσθαι, επιδουναι αυτοισι των ασκων ενα τους δε αυτου ωσπερ ειχον κατα κλιθεντας πινειν διανοεεσθαι και εκεινον παραλαμβανειν και κελευειν μετ' εωυτων μειναντα συμπινειν: τον δε πεισθηναι τε δη και καταμειναι, ως δε μιν παρα την ποσιν φιλοφρονως ησπαζοντο, επιδουναι αυτοισι και αλλον των ασκων: δαψιλει δε τω ποτω χρησαμενους τους φυλακους υπερμεθυσθηναι και κρατηθενας υπο του υπνου αυτου ενθα περ επινον κατακοιμηθηναι: τον δε, ως προσω ην της νυκτος, το τε σωμα του αδελφεου καταλυσαι και των φυλακων επι λυμη παντων ξυρησαι τας δεξιας παρηιδας. Επιθεντα δε τον νεκυν επι τους ονους απελαυνειν επ' οικου, επιτελεσαντα τη μητρι τα κροσταχθεντα.
Non è nel costume dei Persiani innalzare statue, templi ed altari, ma accusano di stoltezza coloro che lo fanno perché non considerano, come i Greci, che gli dèi siano antropomorfi. Essi usano fare sacrifici a Zeus salendo sulle cime dei monti, denominando la volta del cielo Zeus; ma sacrificano al sole e alla luna e alla terra e al fuoco e all'acqua e ai venti. Dalle origini sacrificano a questi soli; hanno imparato dagli Assiri e dagli Arabi a sacrificare anche ad Afrodite. Gli Assiri chiamano Afrodite Militta, gli Arabi Alitta, i Persiani invece Mitra.
Da altro libro