Καί ταύτα δέ ύπέρ τής Αιγύπτιας ϊβεως προσακήκοα. Ιερά τής σελήνης ή όρνις έστί. Τοσούτων γούν ήμερών τά ώά έκγλύφει, όσων ή θεός αυξει τε καί λήγει. Τής δέ Αΐγύπτου ούποτε άποδημεί. Τό δέ αίτιον, νοτιωτάτη χωρών άπασών Αίγυπτός έστι, καί ή σελήνη δέ νοτιωτάτη τών πλανωμένων άστρων πεπίστευται. Έκούσα μέν ούν ούκ αν άποδημήσειεν ή ίβις. Και τούτων αΐ μέλαιναι τούς πτερωτούς όψεις έξ Αραβίας ές Αίγυπτον παρελθεΐν ούκ έπιτρέπουσι, τής γής τής φίλης προπολεμούσαι· αί δέ έτεραι τούς έξ Αιθιοπίας κατά τήν τού Νείλου επικλυσιν αφικνουμενους απαντωσαι διαφθειρουσιν. (Versione di greco tratta da "La natura degli animali").
E queste cose ho sentito sull'ibis egiziano. È l'uccello sacro della luna. Le uova almeno si schiudono di tanti giorni di quanti la divinità aumenta e fa cessare. Non si allontana mai dall'Egitto. Il motivo, l'Egitto è la più umida di tutte le regioni e la luna è creduta la più umida degli astri vaganti. L'ibis suo malgrado non potrebbe allontanarsi. E fra questi quelli neri non permettono che i serpenti volanti passano dall'Arabia in Egitto, combattendo in difesa della terra amica; Gli altri invece scontrandosi contro quelli che giungono dall'Etiopia per l'inondazione del Nilo li uccidono.
(By Stuurm)