La leggenda del poeta Arione
Antonino liberale traduzione libro Hellenikon phronema
Αρί ων ποτε ό κιθαρωδός παρά τοις έν Ιταλία ούσιν "Ελλησιν έξενίζετο και ούτοι άφθονα δώρα αργυρίου και χρυσού πρός τά αυτού μέλη και τήν θαυμαστήν έμ-πειρίαν έν τη κιθαρωδική προσεφέροντο. Μετά ταύτα ούν ό "Αρίων, πλούσιος ων και βουλόμενος εις πατρίδα άνέρχεσθαι. έκ τού των Ταραντίνων λιμένος εις πλοΐον είσέβαινε. "Αλλά τό πλοϊον ληστικόν ήν και έν πελάγει οί λησταί έβούλοντο τον Άρίονα φονεύειν, αύτω έπιβουλεύοντες, ώς τά αυτού χρήματα καταλαμβάνοιεν. Ήνάγκαζον τόν κιθαρωδόν είς τήν θάλασσαν άλλεσθπι. άλλ" δτε ό "Αρίων άποθνήσκειν έμελλε, αλός αναδυόμενος δελφίς και τόν κιθαρωδόν ύπολαμβάνων. αυτόν έπί Ταίναρον εξέφερε. Ούτως ό κιθαρωδός διεσώζετο και καλώς διήγε.
Una volta il citaredo Arione fu ospitato presso i Greci che erano in Italia ed essi offrirono abbondanti doni d’argento e d’oro per i suoi canti e la meravigliosa perizia nel canto accompagnato con la cetra. Dopo queste cose dunque Arione, essendo ricco anche decidendo di ritornare in patria saliva sulla nave dal porto di Taranto. Ma la nave era da pirata e i pirati in mare aperto volevano uccidere Arione, cospirando contro di lui, per prendere la sua ricchezza. Obbligavano il citaredo a saltare in mare, ma quando Arione stava per morire, emergendo un delfino dal mare e prendendo sul dorso il citaredo, lo trasportava a Tenaro. Così il citaredo si salvava e passava bene la vita.