Σκιπιων ο Αιμιλιανος υπο της βουλης εξεπεμπετο μετα βουλευτων τινων ως πολεων και εθνων και βασιλεων επισκοπος, ινα εφορωη, ως λεγει Ομηρος, «ανθρωπων υβριν τε και ευνομιην». Ηκεν ουν και εις Αλεξανδρειαν μετα δε την αποβασιν εκ της νεως βαδιζοντος του Σκιπιωνος κατα της κεφαλης εχοντος το ιματιον, οι Αλεξανδρεις περιθεοντες αυτον ηξιουν αποκαλυπτεσθαι και το προσωπον αποφαινειν. Του δε βασιλεως μολις αμιλλωμενου τοις Ρωμαιοις βαδιζουσι δι αργιαν και τρυφην του σωματος, ο Σκιπιων ατρεμα προς Παναιτιον ψιθυριζων ελεγεν «Ιδου, ηδη τι απολαυουσιν απο της επιδημιας ημων οι Αλεξανδρεις· δι ημας γαρ ορωσι τον αυτων βασιλεα περιπατουντα».
Scipione Emiliano era inviato dal senato con alcuni consiglieri come protettore della città, dei popoli e dei re, affinché osservasse, come dice Omero, "la prepotenza e l'equità degli uomini". Giungeva dunque ad Alessandria e dopo lo sbarco dalla nave mentre Scipione avanzava avendo un mantello sulla testa, gli Alessandrini correndogli incontro, pensavano che volesse smascherarsi e mostrare il volto. Ma il re camminava verso i Romani sforzandosi a fatica a causa dell'inerzia e a causa della delicatezza del corpo, , Scipione senza scomporsi diceva sussurrando a Panezio "oramai gli Alessandrini traggono qualche vantaggio dal nostro arrivo: infatti grazie a noi vedono il re camminare".
(By Vogue)