Εν Αθηναις οι συκαφανται πολλακις κατηγορεουσι αδικως των πολιτων, τη της ουσιας επιθυμια. Η των συκοφαντων γραφη τοις πολιταις αδικιας αρχη εστι. Οι πολιται αναγονται προς τον δικαστην υπο των συκοφαντων διοτι οι συκοφανται απο της διαβολης πλουτιζεσθαι δυνανται. Ο συκοφαντης αδικιαν εργαζεται και ου τεχνη εργαζεσθαι βουλεται ουδε γεωργεει. Οι πολιται τους σικοφαντας φοβεονται και εχθαιρουσι, διοτι γραφονται υπο τουτων η ασεβειας η ασελγειας. Οι δικασται της του πολιτου απολογιας ακουουσιν, την αληθειαν ζητεουσιν, την δικην σεβουσι και συν δικη περι της αιτιας κρινουσι. Ο δικαιος πολιτης απολυεται. ο συκοφαντης ζημιοεται υπο των δικαστων.
Ad Atene spesso i sicofanti accusano i cittadini ingiustamente per desiderio di ricchezza. L'accusa dei sicofanti ai cittadini è fondamento di ingiustizia. I cittadini vengono condotti dai sicofanti davanti ai giudici perché i sicofanti possono arricchirsi dalle false accuse. Il sicofante compie un'ingiustizia e non vuole né esercitare una professione né lavorare i campi. I cittadini temono i sicofanti e li detestano perché sono accusati da questi o di empietà o di dissolutezza. I giudici ascoltano i discorsi di difesa del cittadino, cercano la verità, rispettano la giustizia e con giustizia emettono una sentenza sulla colpa. Il cittadino giusto viene prosciolto dai giudizi.
Alcuni verbi della versione e paradigmi