Ascanius puer, pii Aeneae filius in Latio Lavinii vivebat; a puero Alba Longa aedificata est, quae pulchra urbs erat. Post Ascanii mortem multi reges Albani regnaverunt. Denique Albae Longae rex fuit Proca; tandem regnum eius liberis, Numitori Amulioque, qui id cupiebant, attributum est. Sed Amulius, vir malus et noxius, qui avaritia et vi solus regnum tenebat, saerdotem Rheam Silviam, Numitoris filiam, occidit. In fluminis aquis Romulus Remusque, Silviae filii, in cista relicti sunt, sed undae divinitus ripas superaverunt; cannae undas tardabantet leniter in undis mansit cista, quae ad cannetum pueros qui postea Urbem condiderunt, valde diligebat.
Ascanio da fanciullo, figlio del pio Enea viveva nel Lazio di Lavinio; dal fanciullo fu edificata Alba Longa, che era una splendida città. Dopo la morte di Ascanio regnarono i re Albani. Alla fine il re di Alba Longa fu Proca; alla fine il regno fu attribuito ai suoi figli, Numitore e Amulio, che lo desideravano. Ma Amulio, uomo malvagio e nocivo, che teneva il regno da solo con l'avarizia e la forza, uccise la sacerdotessa Rea Silvia, figlia di Numitore. Romolo e Remo, figli di Silvia, furono abbandonati in una cesta nelle acque del fiume, ma le onde per volere divino superarono le rive; le canne mitigavano le onde e la cesta rimase tra le onde, la quale proteggeva molto i fanciulli con le canne i quali poi fondarono la città (Roma). (by Maria D.)