Docui, quantum mea mediocritas tulit, longe devium philosophos iter a veritate tenuisse. Sentio tamen, quam multa praeterierim, quia non erat mihi propria contra philosophos disputatio. Sed huc necessario divertendum fuit, ut ostenderem, tot et tanta ingenia in rebus falsis esse consumpta; ne quis forte a pravis religionibus exclusus, ad eos se conferre vellet, tamquam certi aliquid reperturus. Una igitur spes homini, una salus in hac doctrina, quam defendimus, posita est. Omnis sapientia hominis in hoc uno est, ut Deum cognoscat et colat: hoc nostrum dogma, haec sententia est. Quanta itaque voce possum, testificor, proclamo, denuntio. Hic, hic est illud, quod philosophi omnes in tota sua vita quaesierunt, nec unquam tamen investigare, comprehendere, tenere valuerunt, qui religionem aut pravam retinuerunt, aut totam penitus sustulerunt. Facessant igitur illi omnes, qui humanam vitam non instruunt, sed turbant. Quid enim docent? aut quem instruunt qui se ipsos nondum instruxerunt? Quem sanare aegroti, quem regere caeci possunt? Huc ergo nos omnes, quibus est cura sapientiae, conferamus.
Ho insegnato, quanto la mia mancanza di mezzi ha sofferto, che i filosofi hanno mantenuto di gran lunga errato il percorso dalla verità. Tuttavia mi accorgo, quanto molte cose abbia tralasciato, perché non ho una disputa particolare contro i filosofi. Ma a tal punto bisognava separarsi dall'incontrovertibile che dimostravo, che tanti e cosi grandi ingegni si sono logorati in realtà false; ne qualcuno escluso da erronee religiosità, vorrebbe dedicarsi ad essi, quasi che avrebbe trovato qualcosa di certo. Dunque l’unica speranza all'uomo, l’unica salvezza è stata posta in questa dottrina che noi difendiamo. Ogni sapienza dell’uomo è in quest’unica cosa, affinché conoscano e onorino Dio: questo il precetto, questa è la sentenza. Con quanta cosi grande voce sono in grado, attesto, grido, dichiaro. Qui, qui è ciò che tutti i filosofi in tutta la loro vita cercarono, né tuttavia mai vollero investigare, capire, mantenere ed essi considerarono la religiosità o erronea, oppure distrussero tutta completamente. Si allontanino dunque tutti quelli che non istruiscono la vita umana, ma turbano. Cosa insegnano infatti? O istruiscono qualcuno quelli che non ancora hanno istruito loro stessi? I malati possono guarire qualcuno, i cechi dirigerlo? Da questa parte dunque tutti accogliamo quelli che hanno cura della sapienza.