Tertii Punici belli initium altero et secentesimo anno ab Urbe condita fuit, intra quintum annum, quam erat coeptum, consummati. Inter M. Porcium Catonem et Scipionem Nasicam, quorum alter sapientissimus vir in civitate habebatur, alter optimus etiam iudicatus a senatu erat, diversis certatum sententiis est, Catone suadente bellum et ut tolleretur delereturque Carthago, Nasica dissuadente. Placuit tamen, quod contra foedus naues haberent, quod exercitus extra fines duxissent, quod socio populi R. et amico Masinissae arma intulissent, quod filium eius Gulussam, qui cum legatis Romanis erat, in oppidum non recepissent, bellum his indici. Priusquam ullae copiae in naues imponerentur, Uticenses legati Romam venerunt se suaque omnia dedentes. Ea legatio veluti omen grata patribus, acerba Carthaginiensibus fuit.
L'inizio della terza guerra punica finita entro 5 anni dacchè era cominciata, fu nell'anno 602 dalla fondazione di Roma. Tra Marco Porcio Catone E Scipione Nasica, dei quali l'uno era considerato uomo molto sapiente tra la cittadinanza, anche l'altro era giudicato molto illustre dal senato, ci fu disputa per diverse opinioni, Catone consigliando la guerra, affinché Cartagine fosse distrutta e annientata, Nasica sconsigliandola. Tuttavia si decise che la guerra sarebbe stata dichiarata a quelli perché contro il trattato di alleanza costruivano navi; perché avevano portato gli eserciti fuori dai confini, perché avevano portato la guerra a Massinissa alleato e amico del popolo romani, perché non avevano accolto suo figlio Golasse che si trovava con i legati romani. Prima che nessuna truppa fosse salita sulle navi, andarono a Roma ambasciatori di Utica, offrendo se stessi e tutti i loro beni. Questa ambasciata, fu come un presagio piacevole per il senato, fu (un presagio) amaro per i Cartaginesi.