In ea re maxime animum exerceto, ut colantur boni mores, concordia inter veteres et novos coalescat. Sed multo maximum bonum patriae, civibus, tibi, liberis, postremo humanae genti pepereris, si studium pecuniae aut sustuleris aut minuěris. Aliter neque privata res neque publica neque domi neque militiae regi potest. Nam ubi cupīdo divitiarum invasit, neque disciplina neque artes bonae neque ingenium ullum satis pollet quin animus magis aut minus mature, postremo tamen succumbat. Ergo magistratibus creandis haud mihi quidem absurde placet lex, quam C. Gracchus in tribunatu promulgaverat, ut ex confusis quinque classibus sorte centuriae vocarentur. Ita coaequantur dignitate pecuniae, virtute anteire alius alium properabit. Haec ego magna remedia contra divitias statuo. Nam avaritia belua fera inmanis intoleranda est: quo intendit, oppida, agros, fana atque domos vastat, divina cum humanis permiscet, neque exercitus neque moenia obstant, quominus vi sua penetret. Verum, si pecuniae decus ademeris, magna illa vis avaritiae facile bonis moribus vincetur. ###

In questa occasione rivolgi la mente affinché coltivino i buoni costumi e affinché cresca la concordia tra i vecchi e i nuovi scrittori. Ma avrai creato (părĭo fut anteriore ) molto più bene alla patria, ai cittadini, a te, ai figli e infine alle umane genti (all'umanità), se avrai eliminato o avrai ridotto la passione del denaro. In caso contrario non ha potere (potest) né il patrimonio (la cosa privata), né la repubblica, né in pace, né in guerra. Infatti dove dilaga il desiderio di ricchezze (o ricchezza) né l'educazione né le occupazioni oneste, né l'intelletto hanno alcun sufficiente potere perché l'animo più o meno prematuramente alla fine tuttavia ceda. Pertanto nell'eleggere i magistrati ... (CONTINUA)

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI
COMPLETA DI ANALISI GRAMMATICALE