Pisistratus mitissimus fuit. Cum adulescens quidam, amore erga filiam eius incensus, in eius fronte in publico osculum impressisset, Pisistrati uxor maxima ira exarsit et virum suum rogavit ut morte adulscentem multaret. At vir: " Si eos occidimus qui nos amant, quid iis faciemus qui nos in odio habent?" Olim, cum quidam ex amicis eius apud eum cenarent, unus ex iis, cui nomen erat Thrasippus, cum multum vini potavisset, contumelias Pisistrato fecit, quas ille aequo animo toleravit. Tunc Thrasippus, mansuetidine eius accensus, gravioribus contumeliis eum operuit atque arroganter in eius os axspuit. Postridie homo ille, cum ebrietas eius evanuisset, intellexit quam graviter Pisistratum contumeliis suis laesisset, et sibi mortem consciscere volebat. At Pisistratus eandem mansuetudinem adhibuit quam pridie et eum a consilio detraxit.

Pisistrato fu molto mite. Poiche’ un adolescente, infiammato dall’amore verso sua figlia aveva impresso un bacio sulla fronte di lei in pubblico, la moglie di Pisistrato si infiammo’ per la grandissima ira, e prego’ il suo uomo affinche’ punisse con la morte l’adolescente. E l’uomo: “Se noi uccidiamo chi ci ama, che cosa facciamo a coloro i quali ci ha in odio?” Una volta, mentre cenavano presso di lui alcuni tra i suoi amici, uno tra di loro, il cui nome era Trasippo, poiche’ aveva bevuto una gran quantita’ di vino, rivolse a Pisistrato delle offese, che lui tollero’ con animo moderato. Allora Trasippo, incoraggiato dalla sua mansuetudine, lo copri’ con offese piu’gravi e arrogantemente sputo’ nella sua bocca. Il giorno dopo quell’uomo, dopo che fu svanita la sua ebrezza, comprese quanto gravemente avesse offeso Pisistrato con le sue contumelie e voleva darsi la morte. E Pisistrato ricorse alla stessa mansuetudine del giorno prima e lo sotrasse dal consiglio