Bellovesus, quod eius ex populis abundabat, Bituriges, Arvernos, Senones, Haeduos, Ambarros, Carnutes, Aulercos excivit. Profectus ingentibus peditum equitumque copiis in Tricastinos venit. Alpes oppositae erant; quas inexsuperabiles visas haud equidem miror, nullādum via, quod quidem continens memoria sit, nisi de Hercule fabulis credere libet, superatas. Ibi cum velut saeptos montium altitudo teneret Gallos, circumspectarentque quanam per iuncta caelo iuga in alium orbem terrarum transirent, religio etiam tenuit, quod allatum est advenas, quaerentes agrum, ab Salvum gente oppugnari. Massilienses erant ii, navibus a Phocaea profecti. Id fortunae suae omen rati, Galli adiuvēre, ut, quem primum in terram egressi occupaverant locum, patientibus Salvis communirent. Ipsi per Taurinos saltus saltumque Duriae Alpes transcenderunt; fusisque acie Tuscis haud procul Ticino flumine, cum in quo consederant agrum Insubrium appellari audissent, cognominem Insubribus pago Haeduorum, ibi omen sequentes loci condidère urbem; Mediolanium appellarunt. ###
Belloveso, fece uscire, ciò che abbondava dai popoli di costui, i Biturigi, gli Arverni, i Senoni, gli Edui, gli Ambarri, i Carnuti, gli Aulerci. Partendo con ingenti truppe di fanti e cavalieri giunse tra i Tricastini (nel territorio dei Tricastini). Le Alpi fungevano da ostacolo; ho guardato non senza dubbio con ammirazione quelle che sembravano invalicabili, non essendoci alcuna via, effettivamente per ciò che sia conservato nella memoria, a meno che non piace dar credito alle fantasticherie su Ercole, che queste furono valicate. Lì l'altezza dei monti tenendo i Galli come protetti, e guardando intorno per quale via passare attraverso i gioghi uniti dal cielo ad un altro universo, anche la religione funse da freno, ...(CONTINUA)