Ille Phaedon, qui Socrati Platonique familiaris fuit, quamquam nobili genere natus et forma atque ingenio liberali erat, servus fuit. Dicunt Cebetem Socraticum, hortante Socrate, eum emisse curavisseque ad erudiendum. Atque is philosophus illustris factus est, sermonesque eius de Socrate admodum elegantes leguntur. Alii quoque servi fuerunt, qui postea philosophi clari facti sunt, ex quibus ille Menippus fuit. Diogenes etiam, clarissimus Cynicus philosophus, cum liber esset, servitutem servivit. Cum emere eum vellet Xeniades Corinthius, percontatus est num artificium cognovisset. «Didici», dixit Diogenes, «hominibus liberis imperare». Tum Xeniades, responsum eius demiratus, eum emit et manumisit filiosque suos ei tradens dixit: «Accipe liberos meos, quibus imperes".
Quel Fedone, che fu familiare a Socrate e a Platone, anche se era nato da nobile stirpe e di carattere e d'ingegno liberale (prop concessiva), fu un servo. Dicono che il socratico Cebete, sotto l'esortazione di Socrate (abl assoluto), lo fece emergere (prop ogg) ed ebbe cura (coordinata all'oggettiva) affinché fosse istruito (ad più gerundio prop finale). E costui divenne un illustre filosofo, e sono letti i suoi discorsi molto eleganti in merito a Socrate. Vi furono anche altri servi, che poi divennero filosofi famosi, tra cui vi fu quel Menippo. Anche Diogene, famosissimo filosofo cinico, essendo libero, fu schiavo. Xenide di Corinto volendo comprarlo, domandò se conoscesse un mestiere. Diogene disse: "Ho imparato a comandare agli uomini liberi". Allora Xenide, meravigliandosi della risposta di costui, lo acquistò e lo affrancò consegnandogli i propri figli disse: "Accetta i miei figli, ai quali comanderai".
(By Maria D. )
Versione tratta da Gellio