Fennis mira feritas, foeda paupertas: non arma, non equi, non penates; victui herba, vestitui pelles, cubile humus: solae in sagittis spes, quas inopia ferri ossibus asperant. Idemque venatus viros pariter ac feminas alit; passim enim comitantur partemque praedae petunt. Nec aliud infantibus ferarum imbriumque suffugium quam ut in aliquo ramorum nexu contegantur: huc redeunt iuvenes, hoc senum receptaculum. Sed beatius arbitrantur quam ingemere agris, inlaborare domibus, suas alienasque fortunas spe metuque versares: securi adversus homines, securi adversus deos rem difficillimam adsecuti sunt, ut illis ne voto quidem opus esset. Cetera iam fabulosa: Hellusios et Oxionas ora hominum voltusque, corpora atque artus ferarum gerere: quod ego ut incompertum in medio relinquam. ###

I Finni possiedono una straordinaria ferocia, una repellente povertà: non hanno né armi, né cavalli, né penati; hanno come sostentamento l'erba, come vestiario le pelli, come giaciglio il terreno: le uniche speranze (risorse) risiedono (sono, sussistono) nelle saette, che affilano con gli ossi del ferro. E la stessa caccia nutre parimenti gli uomini e le donne;

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI