Valeriani, infausti principis, fortunam taedet referre. Is cum Gallieno suscepit imperium: cum Valerianum exercitus, Gallienum senatus imperatorem fecit, in Mesopotamia adversus Persas congressus, a Sapore, Persarum rege, superatus est et captus in dedecore servitutis consenuit. Sub Gallieno Mesopotamia invasa, etiam Syriam sibi Persae coeperunt vindicare, sed, quod dedecetrem Romanam, Odenathus, decurio Palmyrenus, collecta Syrorum agrestium manu, acriter restitit et, fusis aliquoties Persis, non modo nostrum limitem defendit, sed etiam ad Ctesiphontem Romani ultor imperii, quod memorare iuvat, penetravit.

Rincresce il riportare la sorte di Valeriano, principe infausto. Sostenne l'impero con Gallieno, poiché l'esercito elesse Valeriano come comandante, il senato Gallieno, giungendo in Mesopotamia contro i Persiani, fu vinto da Sapore, Re dei Persiani e catturato invecchiò nel disonore della schiavitù. Sotto Gallieno invasa la Mesopotamia, i Persiani iniziarono a vendicare per se stessi anche la Siria, ma, dato che era sconveniente il potere romano, Odenato, Decurione Palmireno, radunato un manipolo di Siriani, resistette energicamente e, dispersi alcune volte i Persiani, difese non solo il confine dei nostri, ma anche come vendicatore dell'impero romano, cosa che giova ricordare, entrò a Tesifonte.