Postquam immoderata libertas Atheniensium mores corrupit et licentia legum frenum solvit, Pisistratus tyrannus arcem occupavit. Tum Atheniensibus tristem servitutem flentibus, non quod tyrannus crudelis esset, sed quia civibus dominationi insuetis omnes unus grave erat, Aesopus hanc fabulam narravit. Olim ranae errantes liberae in amplis paludibus magno cum clamore ab Iove petiverunt regem ut dissolutos mores vi compesceret. Pater deorum risit atque ranis dedit tigillum, quod magno strepitu in stagnum cecidit. Dum ranae, metu perterritae, in limo latent, una tacite e stagno caput protulit, lignum attente exploravit et cunctas evocavit. Ranae timorem deposuerunt et inutile tigillum omni contumelia laeserunt, postea nonnullas ad Iovem miserunt alium regem petituras. Tum horribilis hydris, qui ingentem ranarum caedem fecit, ab Iove missus est. Frusta miserae ranae per totam paludem currebant ut fuga mortem vitaret: denique furtim Mercurium ad Iovem miserunt ut infelices adiuvaret. Sed deorum rex ranarum stultitiam duris verbis castigavit: "Quia vestrum bonum ferre noluistis, nunc malum vestrum tolerate". Aesopus Athenienses ita admonuit: "Vos quoque, cives, servitutem ferte, ne malum maius vobis veniat"

 

POICHE’ LA LIBERTA’ IMMODERATA CORRUPPE I COSTUMI DEGLI ATENIESI E LA PIENA LIBERTA’ TOLSE IL LIMITE DELLE LEGGI, IL TIRANNO PISISTRATO OCCUPO L’ ACROPOLI. ALLORA AGLI ATENIESI LAMENTOSI PER LA TRISTE SERVITU’, NON PERCHE’ IL TIRANNO FOSSE CRUDELE MA PERCHE’ AI CITTADINI NON AVVEZZI ALLA DOMINAZIONE TUTTO IL PESO ERA GRAVE, ESOPO NARRO’ QUESTA FAVOLA. UN TEMPO LE RANE, CHE ERRAVANO LIBERE NELLE AMPIE PALUDI, CHIESERO A GIOVE UN RE PER FRENARE CON LA FORZA I COSTUMI DISSOLUTI. IL PADRE DEGLI DEI RISE E DIEDE ALLE RANE UN TRAVICELLO, CHE CADDE CON GRANDE STREPITO NELLO STAGNO. MENTRE LE RANE ATTERRITE DALLA PAURA SI NASCOSERO NEL LIMO, UNA RANA IN SILENZIO TRASSE FUORI LA TESTA DALLO STAGNO, ESPLORO’ ATTENTAMENTE IL LEGNO E CHIAMO’ TUTTI. LE RANE ABBANDONARONO IL TIMORE E COLPIRONO L’ INUTILE TRAVICELLO CON OGNI AFFRONTO. POI ALCUNE DI LORO MANDARONO A CHIEDERE A GIOVE UN ALTRO RE. ALLORA IL RE DEGLI DEI MANDO’ NELLO STAGNO UN ORRIBILE IDRA CHE FECE UN INGENTE STRAGE DI RANE. INUTILMENTE LE MISERE RANE CORREVANO PER TUTTA LA PALUDE PER EVITARE LA MORTE. ALLA FINE DI NASCOSTO MERCURIO MANDO’ A GIOVE PER RAPPACIFICARSI UN INFELICE. MA IL RE DEGLI DEI CASTIGO’ LA STOLTEZZA DELLE RANE CON DURE PAROLE : POICHE’ NON AVETE VOLUTO TOLLERARE IL VOSTRO BENE, ORA TOLLERATE IL VOSTRO MALE. ESOPO COSI’ AMMONI GLI ATENIESI : VOI, O CITTADINI SOPPORTATE ANCHE LA SCHIAVITU’, AFFINCHE’ NON COMPAIA UN MALE PIU’ GRANDE

Il re Travicello versione di latino
traduzione dal libro il nuovo expedite 1 pagina 383 n. 110