Inter omnes constat virtutem summum bonum esse. Nam nullus homo sine virtute beatus esse potest; multi divites esse, multi exercitibus vel regnis praeesse, multi magna negotia gerere poterunt, sed nemo beatus umquam erit, si virtus ei defuerit. Amicitia quoque vera esse non poterit, nisi amicus cum fide ac probitate amicis proderit. Homo sapiens probusque, qui aliis numquam oberit, semper beatus erit, etiam si divitiae ac potentia ei deerunt, quia vera beatitudo non in pecunia vel voluptatibus inest, sed in sapientia. Croesi regi divitiae ac potentia fuerunt, sed quid ei profuerunt? Cyrus, Persarum rex, enim eum vicit et Croesus turpi cladi superesse non potuit ac misere periit.

Tra tutti è evidente che la virtù è il sommo bene. Infatti nessun uomo può essere felice senza virtù; molti poterono essere ricchi, molti essere a capo degli eserciti o dei regni, molti praticare grandi affari, ma nessuno mai sarà beato, se gli sarà venuta meno la virtù. Anche l'amicizia non potrà essere vera, se l'amico non avrà giovato agli amici con fiducia ed onestà. L'uomo saggio ed onesto, che non danneggerà mai gli altri, sarà sempre felice, anche se gli mancheranno la ricchezza e la potenza, perché la vera beatitudine non si trova né nel denaro né nei piaceri, ma nella sapienza. Il re Creso ebbe ricchezza e potenza, ma a cosa gli giovarono?
(By Maria D. )