Marcus Piso, summae eloquentiae vir, saepe servo, qui domesticis muneribus praeerat, imperaverat ut solum ad interrogata responderet. Olim Piso amicos, quibus in foro forte occurrerat, ad cenam vocavit. Quoniam amicum Clodium non vidit, misit ad eum servum eundem, ut etiam is invitaretur. Composita hora iam omnes convivae in Pisonis triclinio aderant: Clodius tantum aberat. Piso diu eum exspectavit; denique iratus servum arcessivit dixitque: «Hodie officio tuo graviter defuisti: nam si invitavisses (= se avessi invitato) Clodium, is quoque iam adesset (= sarebbe presente)!». Servus respondit ei: «Ego eum invitavi, sed, quoniam negotia ruri expedire debebat, invitationem renuit». Tum Piso:«Et cur, inepte, hoc statim non dixisti mihi?». Respondit imperturbatus servus: «Quia tu ex me hoc non quaesivisti!».
Marco Pisone, uomo di grandissima eloquenza, aveva ordinato al servo che sovrintendeva agli affari domestici, di rispondere solo alle cose richieste. Un giorno Pisone, invitò a cena degli amici con i quali si era imbattuto per caso nel forum. Poiché non vide l'amico Clodio, mandò da lui un servo, affinché anche lui fosse invitato al banchetto. Avvicinatasi l'ora tutti i convitati arrivavano nella sala da pranzo di Pisone: era assente soltanto Clodio. Pisone lo attese a lungo: infine adirato mandò a chiamare il servo e gli disse: "Oggi hai trascurato gravemente il tuo compito: infatti se avessi invitato Clodio, anche lui sarebbe già presente!" A quello il servo rispose: "Io l'ho invitato ma ha rifiutato l'invito perché doveva sistemare delle faccende in campagna". Allora Pisone: "E perché, o stolto, non me lo hai detto subito?". Il servo rispose tranquillo: "Perché tu non me lo hai chiesto".