Cum Numantia, opulentissima et potentissima inter civitates Hispaniae, Romani maxime varia fortuna bellum diutissime gesserunt. cum numantinis quintus pompeius consul, pacem ignobilissimam fecit. postea etiam caius hostilius mancinus ignobiliorem fecit pacem, sed a populo et senatu foedus non adprobatum est. post tantam ignominiam publius scipio consul creatus est et in hispaniam contra numantinos missus (est). scipio prosperiore fortuna rem gessit quam priores consules et brevi tempore plurimas civitates hispaniae in deditionem accepit. postremo, dum numantia diu obsidetur, miseri oppidani fame oppressi sunt et ad deditionem coacti sunt. tunc, postquam moenia funditus diruta sunt et omnia aedificia incensa (sunt), hominum sors non minus misera quam urbis fuit: omnes enim in servitutem redacti (sunt) vel crudelissima nece necati sunt.
Con Numanzia, la più ricca e la più potente tra le città della spagna, i romani, con vastissima fortuna, fecero la guerra. con i numantini il console quinto Pompeo, fece una pace ignobilissima. dopo anche Caio Ostilio mancino fece una più vile pace, ma il patto non fu approvato dal popolo e dal senato. dopo tanto disonore, Publio Scipione fu eletto console e contro i numantini in spagna fu inviato. Scipione fece la cosa con fortuna più prospera dei consoli precedente e in breve tempo moltissime città della spagna accettò con la resa (da non tradurre così ma più letteralmente "alla resa"). infine mentre Numanzia è assediata da lungo tempo, i miseri cittadini furono oppressi dalla fame e furono costretti alla resa. allora dopo che le mura dalle fondamenta furono distrutte e tutti gli edifici (furono) incendiati, la sorte degli uomini fu meno misera delle città: tutti infatti (furono) ricondotti in schiavitù o furono uccisi con crudelissima morte.