Numitor Albanorum regnum obtinuit et magna cum iustitia regnabat. Sed frater eius Amulius, ambitiosus ferusque, eum e regno pepulit, in vincula coniecit, et eius filiam Rheam Silviam in collegio Vestalium inclusit. Sed Rhea Silvia geminos Romulum et Remum e deo Marte generavit. Postquam id cognovit, Amulius Rheam Silviam quoque in custodiam coniecit, et servis imperavit ut inicerent pueros in aquam propinqui fluvii. Servi, qui deorum iram timebant, non in aquam pueros iniecerunt, sed in ripa exposuerunt. Vasta et deserta loca ibi tum erant. Paulo post lupa ex proximis silvis puerorum vagitus audivit, statim adpropinquavit, sine mora mammas praebuit, lingua pueros demulsit. Deinde Faustulus, regii armenti magister, gemimas invenit in stabula sua accepit, aluit et educavit ut filios suos.
Numintore ottenne il regno degli Albani e regnava con grande giustizia. Ma suo fratello Amulio, ambizioso e feroce lo espulse dal regno, lo costrinse in catene, e rinchiuse sua figlia Rea nel collegio delle Vestali. Ma Rea Silvia generò dal Dio Marte i gemelli Romolo e Remo. Dopo che seppe questo, Amulio costrinse in custodia anche Rea Silvia ed ordinò ai servi di gettare i bambini nell'acqua del vicino fiume. I servi, che temevano l'ira degli dei, non gettarono i bambini nell'acqua ma li esposero sulla riva. Allora i luoghi qui erano vasti e deserti. Dopo poco dai vicini boschi una lupa udì i vagiti dei bambini, subito si avvicinò, senza indugio offrì le mammelle, accarezzò i bambini con la lingua. Poi Faustolo, capo della mandria del bestiame del re. trovò i gemelli e li accolse nelle sue stalle, li nutrì e li educò come figli suoi.