Ominis Gallorum natio admodum dedita est - ut supra ego memoravi - religionibus atque ob eam causam qui gravibus morbis laborant quique in proeliis periculisque sunt, homines deis immolant. Druides ea sacrificia parant. Ingentia simulacra viminea habent quorum membra vivis hominibus complent quibusque ignes supponunt; itaque illi infelices inter flammas e vita excedunt. Supplicia eorum quos in furto aut latrocinio comprehendunt, gratiora dis immortalibus puntant. Sed cum eius generis copia victimarum deficit, etiam ad innocentium supplicia descendunt.

Tutta la nazione dei galli è dedita - come sopra ho ricordato - alla religione e quelli che per questo motivo lavorano alle gravi malattie e che sono nelle battaglie e nei pericoli, sacrificano uomini agli dei. I Druidi preparano questi sacrifici. Hanno statue di straordinaria grandezza (fatte) di vimini e riempiono le membra di queste (statue), con uomini vivi e alle quali sottopongono il fuoco e così quegli sventurati muoiono (e vita excedunt) tra le fiamme. Essi ritengono che agli dei immortali siano molto graditi i supplizi di quelli che catturano nel furto o nel latrocinio. Ma quando manca una quantità di questo genere di vittime, si adattano anche ai sacrifici di innocenti.

Sacrifici umani presso i Galli (da altro libro testo diverso)